izinsiz gosteri

The desert is the scene of the world's ultimate reversibility - the return to dust. To mourn is also to celebrate the desert of death. Baudrillard believed that reversibility is our only source of enjoyment and so death too (as the reversal of life) must be enjoyed. This thought lies at the core of what we may call Baudrillard's "desert philosophy" - a radical surpassing of what is normally meant by "desert" in Western thought. Bourseiller's photographs and Baudrillard's concepts combine to reveal the poetic splendor of the desert. This is an enigmatic poetry no matter what our perspective as this satellite photograph shows... >>>

UZAY İSTİLACILARI

Bu makale, görsel sanatlarda sanatçıyı özgürleştirmek, sanatı yaşam ve toplumla bütünleştirmek amacıyla mekanı yok etmeyi, yapısını çözümlemeyi ve daha sonra yeniden oluşturmayı hedefleyen sanat akımlarını incelemektedir. Özellikle sergileme alanlarına yönelik eleştirilerin üzerinde durulacaktır. Metinde, sanatçının Rönesans dönemindeki "kulluk" konumundan kurtulması ile birlikte, 18. yy'da yalnızca sanata tahsis edilmiş bir mekanın ortaya çıkması incelenecektir. Ayrıca, 1920'lerden itibaren sergileme mekanının sanatın parametreleri arasına girmesi ve bunun sonucunda 1970'lerde kurumsal eleştirinin ve dekonstrüksiyonun ortaya çıkışı da ele alınacaktır. Sonuçta, sanat mekanının ve galeri kavramının günümüzdeki alternatif arayışları içindeki belirsizleşme eğilimi incelenecektir. >>>

Can Başkent
Şiddet her yerde, her yerimizde; herkeste ve her birimizde. İster onun doğal olduğunu söyleyin, ister otoriter eğilimlerin görüngüsü olduğunu; bu yazı, her tür olası sıkıntılarına rağmen, kökenlerini göz ardı ederek; şiddetin nasıl bertaraf edilebileceğine dönük kolektif bir çaba hevesi aşılamaya çalışacak.
İşe şiddetten "arınarak" başlamak gerektiğini düşünüyorum. Şiddetin sosyokültürel tanımlarını yaparak sezgisel ve içsel şiddet eğilimlerimizi dışlamak niyetinde değilim. Haliyle, şiddetin 'tanımından' bağımsız, şiddetin emareleri üzerine gitmek istiyorum. >>>

Yaşamın Kıyısında Fatih Akın'ın son filmi. Kurgusu, konusu, kahramanları; her şeyden önce de tabulara karşı cesurca yaklaşımıyla, aldığı ödüller bir yana, şüphesiz bir Fatih Akın sineması vardır. Duvara Karşı'da olduğu gibi Yaşamın Kıyısında kozmopolit yapısı ve hayata tek elle tutunanlarla tutunamayan kişilikleriyle kendini izlettirir. Bu tiplemelerden solcu militan ve onun hamisi görevini yüklenen Alman öğrenci kız diğerlerinden filmin başından sonuna kadar çok da ayrıksı durur. Diğerlerinin mükemmeliğinin yanında onların sıradanlığı filmi gölgeler. Bu mükemmellik ya da sıradanlık oyunculukla ilgili değil doğrudan senaryoyla, yani seyaryoyu da yazan yönetmenle ilgilidir... >>>

Bir varmış, bir yokmuş yine elbette develer deve , pireler pireyken, günlerden bir gün, Dalgalonya halkı sabaha güneşle uyanmamış. Gecenin karanlığı ve soğuğu etrafa iyiden yayılmış. Dalgalonyalıların bazıları yataklarının sıcak kıvrımlarında, sevgililerinin koynunda bu karanlık ve soğuk sabaha uyanmışlar uyanmasına ama ne karanlığı farketmişler doğrusu, ne de soğuğu... Sıradan bir gün de değilmiş aslında; içlerinde derin bir huzursuzluk ve korku varmış ama buna aldırmamış ve gündelik hayatın içine dalmışlar... Bu karanlığın ve soğuğun geldiği sabahın gecesinde, Dalgalonya'lıların uykusuna kabuslar karışmış. Kimileri yılanların kol gezdiği ormanlarda kaybolmuş... >>>

"Tarihi aşağıdan ve aşağıdakilerin yanından yazmak" yolunda çalışan ve 20 yy'ın sosyal tarih alanında önemli tarihçilerinden olan Thompson bu kitapta buhar gücünün keşfi, Fransız devrimi etkileri, savaştan yeni çıkmış İngiltere, "hacın dönüştürücü gücü" atmosferinde sınıfın nasıl kendi kendisini oluşturan (aslında yapan) bir süreç olduğunu anlatır. Kitapta, sınıf bilincine ulaşmanın kritik yılları olan 1780-1832 yılları arasındaki zamanda örgüt yazışmaları, bildiriler, mahkeme tutanakları, ilahiler, dini vaazlar, gazete küpürleri, dergiler, günlükler, kişisel mektuplar, küçük notlar, Incil' den metinler gibi o dönemin yaşamına ait her türlü belgeden yararlanılmış ve metinlerin metaforik çözümlemeleri yapılmıştır. Thompson, kitabı yazdığı sırada Marksist bir tarihçi olmasına rağmen "dinin güçlü etkisini" ayrıntılarıyla... >>>

Can Başkent
I will briefly talk on non-violence in Turkey, more specifically non-violence via conscientious objection. Due to the time constraints, however, I will not give a historical background of the 18-year-old conscientious objection movement in Turkey. Instead, I will provide a brief outline of the militarist violence in Turkey, and then focus on what conscientious objection movement -- the biggest (both in terms of size and duration) and most discussed non-violent movement in Turkey - was able to achieve under these circumstances. ..." >>>

İRAN GEZİ REHBERİ VE PERSEPOLİS

Bora Ercan
Pasaportumu ilk aldığım günleri anımsıyorum. Karlı ve soğuk Ankara günleriydi. Hem ev taşımıştık hem de yol hazırlıkları içindeydik. Yönümüz Doğu'ta doğruydu. Böylece, hayatımda ilk gittiğim ülke İran oldu. Pasaportuma bakıyorum. Giriş damgasında Farsça yazdığından dolayı İran'a ilk giriş tarihini tam olarak anlayamıyorum,. Türkiye çıkış tarihi konuyu netleştiriyor: Gürbulak Kara Hudut Kapısı T.C. Ağrı 27-1-92. Daha sonrasında İran'a başka yolculuklar yapmış olsam da hiçbir yolculuğum ilk yolculuğumun bende bıraktığı izleri bırakmadı. Hindistan'a giderken geçecek olduğumuz İran'da çeşitli nedenlerle on gün kalmış, bu süreçte Şiraz ve İsfahan gibi şehirleri görme fırsatını yakalamıştık. Zafer Bozkaya'nın bilgisi ve deneyimiyle karşılaştığımız engelleri zevkle aşarak geçmişti yolculuk... >>>